ادعای استفاده ایران از هوش مصنوعی کلاد برای حمله به نیروهای آمریکایی
دانلود عکس: آنتروپیک اعلام نموده سه حساب منتسب به ایران را شناسایی و مسدود کرده که برای تولید و توزیع محتوای هدفمند، پشتیبانی از عملیات نفوذ و ساخت روایتهای هماهنگ از کلاد استفاده می کرده اند.
به گزارش دانلود عکس به نقل از مهر؛ گزارش تازه آنتروپیک درباره ی موارد سوءاستفاده از مدل کلاد، ایران را مستقیماً در بین بازیگرانی قرار می دهد که این شرکت مدعی است از هوش مصنوعی برای عملیات نفوذ، جنگ روانی و کارهای سازمان یافته اطلاعاتی بهره برده اند. آنتروپیک اعلام نموده سه حساب منتسب به بازیگران هماهنگ با ایران را شناسایی و مسدود کرده و ادعا کرد این حساب ها برای تولید و توزیع محتوای هدفمند، پشتیبانی از عملیات نفوذ و ساخت روایتهای هماهنگ از کلاد استفاده می کرده اند. همین گزارش در بخش های دیگر، استفاده بازیگران روسی، چینی و گروههای مستقر در یمن از کلاد را در حوزه هایی به مراتب حساس تر، از جاسوسی سایبری و شناسایی اهداف تا توسعه نرم افزار هدایت موشک و کنترل پرواز، تشریح می کند.
آنتروپیک در حالی استفاده ایران از مدل خویش را در چارچوب «فعالیت مخرب» و «عملیات نفوذ» صورت بندی می کند که فناوری همین شرکت پیشتر در زیرساخت های طبقه بندی شده امنیت ملی آمریکا مستقر شده و بنا بر گزارشهای پخش شده، کلاد در عملیات نظامی آمریکا مقابل ایران نیز مورد استفاده قرار گرفته است. این هم زمانی، گزارش آنتروپیک را از یک گزارش فنی درباره ی سوءاستفاده از هوش مصنوعی فراتر می برد و آنرا به سندی درباره ی ماهیت سیاسی تعریف «کاربرد مشروع» و «کاربرد مخرب» در اکوسیستم مدلهای مرزی تبدیل میکند.
داده های پخش شده با این حال تصویری روشن از مرحله جدید نظامی سازی هوش مصنوعی ارایه می دهند. کلاد در پرونده های بررسی شده برای طراحی نرم افزار هدایت موشک، شناسایی ضعف سیستم های نظامی، عملیات جاسوسی سایبری، تولید پرونده های اطلاعاتی و پشتیبانی از فرایندهای مراقبت و هدف یابی به کار گرفته شده است. آنتروپیک اعلام نموده طی هشت ماه منتهی به اوت ۲۰۲۶ مجموعه ای از این فعالیتها را شناسایی و مختل کرده است. مسئله اصلی در این گزارش، درنتیجه، فراتر از چند مورد سوءاستفاده منفرد است. آنچه آشکار می شود ورود مدلهای مرزی به زنجیره واقعی تولید قدرت نظامی، اطلاعاتی و شناختی است.
«مهندس نرم افزار مصنوعی» برای برنامه موشکی
فنی ترین نمونه گزارش به ادعای یک هسته مهندسی مستقر در شمال یمن مربوط می شود. طبق ادعای آنتروپیک، این گروه هم زمان روی سه برنامه تسلیحاتی کار می کرده که شامل یک راکت هدایت شونده، یک موشک بالستیک چندمرحله ای با هدف برد بیشتر از دو هزار کیلومتر و خانواده ای از موشک ها با گونه ای در رابطه با وسیله گلاید هایپرسونیک بوده است. اهمیت پرونده از شیوه استفاده از مدل ناشی می شود. بنا بر اعلام آنتروپیک، اپراتورهای کاربر «Claude Code» را در عمل در جایگاه نیروی مهندسی نرم افزار قرار داده بودند و نمونه های مختلف مدل وظایف جداگانه ای مانند برنامه نویسی، مطالعه و بازنگری کد را انجام می دادند.
مدل در توسعه نرم افزار هدایت، ناوبری و کنترل یا «GNC» مشارکت داشت. آنتروپیک از یکپارچه سازی سیستم خلبان خودکار متن باز با کامپیوتر پرواز، نوشتن کد کنترل و تخمین موقعیت، تنظیم پارامترهای کنترل، ساخت «firmware» و اجرای شبیه سازی پرواز سخن می گوید. این زنجیره اهمیت راهبردی دارد برای اینکه هوش مصنوعی در چنین کاربردی هزینه دسترسی به دانش مهندسی را کم می کند. گروهی که پیشتر برای پیشبرد یک برنامه پیچیده به مجموعه ای از متخصصان کنترل، نرم افزار و شبیه سازی نیاز داشت، حال می تواند بخشی از این ظرفیت را از یک مدل مرزی دریافت کند. آنتروپیک شواهدی از عملیاتی شدن موفق سیستم نظامی مذکور پیدا نکرده است و آزمایش میدانی ثبت شده نیز ظاهراً شکست خورده است. بازگشت اپراتورها به کلاد ظرف چند ساعت بعد از آزمایش برای عیب یابی، با این حال نشان میدهد مدل وارد چرخه واقعی طراحی، آزمایش، شکست و اصلاح شده است.
از «پاسخ پرسش ها» تا «عاملیت مهندسی»
بررسی ادعای آنتروپیک درباره ی روش دور زدن سازوکارهای ایمنی کلاد نیز از منظر سیاستگذاری اهمیت ویژه ای دارد. بر مبنای متن گزارش، اپراتورها هدف غائی را پنهان می کردند و پروژه را میان جلسات مختلف تقسیم می کردند تا هیچ مکالمه منفردی ماهیت کامل برنامه را آشکار نسازد. برخی درخواست ها توسط سیستم های حفاظتی متوقف شدند و بخشی از آنها عبور کردند. این تجربه یک ضعف ساختاری در ایمنی مدلهای مولد را آشکار می کند. معماری های حفاظتی که عمدتا خطر را در سطح پرامپت منفرد تشخیص می دهند، در مقابل پروژه ای که هدف آن در طول چندین نشست و چند عامل توزیع شده باشد لطمه پذیرتر هستند.
گزارش آنتروپیک همچنین، ادعاهای مشابهی در حوزه عملیات سایبری ارایه می کند. بر همین اساس، یک عملیات جاسوسی منتسب به روسیه با خاصیت های نزدیک به «APT۲۹» از جریان های کاری خودکار برای بخش بزرگی از زنجیره عملیات سایبری بهره برده و یک گروه چینی مستقر در هونان، مدل کلاد را به لایه مهندسی و هماهنگ کننده عملیات تهاجمی مقابل شبکه های دولتی و شرکتی تبدیل نموده است. نمونه های دیگر نیز استفاده از مدل مذکور برای جنگ الکترونیک، تحلیل رادارها و سیستم های پدافند هوایی و اولویت بندی اهداف را نشان می دهند.
نقطه کور گزارش آنتروپیک
برای مخاطب ایرانی، گزارش در نقطه ای اهمیت مضاعف پیدا می کند که طبقه بندی «سوءاستفاده» با سابقه همکاری خود آنتروپیک با ساختار نظامی آمریکا مقایسه شود. آنتروپیک در فوریه ۲۰۲۶ بطور رسمی اعلام نمود کلاد در شبکه های طبقه بندی شده دولت آمریکا ادغام شده و برای تحلیل اطلاعاتی، مدل سازی و شبیه سازی، برنامه ریزی عملیاتی و عملیات سایبری در اختیار وزارت دفاع و سایر نهادهای امنیت ملی قرار گرفته است. این همکاری بر قرارداد سال ۲۰۲۵ شرکت آنتروپیک با وزارت دفاع با سقف ۲۰۰ میلیون دلار استوار بوده است.
در ادامه، تجاوز نظامی اخیر نیروهای متجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی مقابل ایران این تناقض را از سطح نظری خارج کرد. گزارشهای پخش شده تأیید کردند نیروهای آمریکایی در حملات خود مقابل ایران از خدمات هوش مصنوعی آنتروپیک بهره برده اند و کلاد در جریان عملیات نظامی آمریکا مقابل ایران به کار گرفته شده است. گزارشهای مربوط به سیستم «Maven» نیز از نقش هوش مصنوعی در پردازش حجم عظیم داده های اطلاعاتی و تسریع شناسایی و اولویت بندی اهداف در حمله به ایران حکایت دارند.
در نتیجه، مرز میان «کاربرد مشروع» و «سوءاستفاده» در گزارشهای شرکتی تا حد قابل توجهی تابع سیاست دسترسی و منافع امنیتی دولت میزبان شرکت شده است. استفاده یک بازیگر خارجی از کلاد برای تهیه اطلاعات هدف گیری درباره ی نیروهای آمریکایی بعنوان فعالیت مخرب شناسایی و حساب مرتبط مسدود می شود، در حالیکه ادغام همان خانواده فناوری در معماری اطلاعاتی و عملیاتی ارتش آمریکا ذیل ماموریت امنیت ملی قرار می گیرد. آنتروپیک حتی در اوج اختلاف خود با پنتاگون نیز بر دفاع از استفاده از هوش مصنوعی در ماموریت های دفاعی آمریکا تاکید کرده است.
جمع بندی
در نهایت، مهم ترین هشدار گزارش آنتروپیک در تغییر ماهیت کاربرد هوش مصنوعی نهفته است. هوش مصنوعی هزینه تبدیل اطلاعات و دانش تخصصی به ظرفیت عملیاتی را کم می کند. یک گروه کوچک می تواند با چند عامل هوش مصنوعی بخشی از کار یک تیم مهندسی موشک را انجام دهد. یک واحد اطلاعاتی می تواند هزاران پرونده را با نیروی انسانی محدود پردازش کند و یک اپراتور سایبری می تواند بخش بزرگ تری از چرخه شناسایی، توسعه ابزار و بهره برداری را خودکار سازد. همین منطق در مقیاس خیلی بزرگ تر در اختیار ارتش های پیشرفته نیز قرار دارد.
از همین روی، گزارش آنتروپیک را باید سندی درباره ی ظهور «زیرساخت شناختی جنگ» خواند. مدلهای مرزی درحال تبدیل شدن به یک لایه عمومی توان نظامی هستند که میان اطلاعات، مهندسی، شبیه سازی، سایبر و عملیات پیوند برقرار می کند. تجربه استفاده آمریکا از هوش مصنوعی در جنگ مقابل ایران نشان میدهد این تحول پیشاپیش از لابراتوار عبور کرده و وارد میدان شده است. پاسخ سیاستی ایران نیز به این علت باید از سطح دسترسی به یک چت بات فراتر رود و بر ایجاد ظرفیت بومی مدلهای مرزی، زیرساخت محاسباتی امن، عامل های تخصصی دفاعی و سازوکارهای حقوقی برای مواجهه با نقش شرکت های هوش مصنوعی در مخاصمات مسلحانه متمرکز شود. جنگ الگوریتمی شروع شده است و قدرت در این میدان به بازیگری تعلق خواهد گرفت که بتواند هوش مصنوعی را از ابزار تولید پاسخ به زیرساخت تولید توان تبدیل کند.
خلاصه اینکه این هم زمانی، گزارش آنتروپیک را از یک گزارش فنی درباره ی ی سوءاستفاده از هوش مصنوعی فراتر می برد و آن را به سندی درباره ی ی ماهیت سیاسی تعریف کاربرد مشروع و کاربرد مخرب در اکوسیستم مدل های مرزی تبدیل میکند. طبق ادعای آنتروپیک، این گروه هم زمان روی سه برنامه تسلیحاتی کار می کرده که شامل یک راکت هدایت شونده، یک موشک بالستیک چندمرحله ای با هدف برد بیش از دو هزار کیلومتر و خانواده ای از موشک ها با گونه ای در ارتباط با وسیله گلاید هایپرسونیک بوده است. این همکاری بر قرارداد سال ۲۰۲۵ شرکت آنتروپیک با وزارت دفاع با سقف ۲۰۰ میلیون دلار استوار بوده است.
منبع: دانلود عكس
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب